Ga je voor de waakvlam of voor het grote vuur in jezelf?

Innerlijk licht

Onlangs werd ik benaderd door een lokaal initiatief dat sinds 13 jaar bezig is om jongeren die het wat moeilijker hebben een hart onder de riem te steken. De twee dames die zich hier aan hadden verbonden lieten een enorme passie zien voor hun werk, maar waren tegelijkertijd moe gestreden. Mij werd gevraagd om de kar te gaan trekken. Tijdens het kennismakingsgesprek kreeg ik enorm veel energie. Dat is voor mij altijd een teken dat ik waarde kan toevoegen. Maar bij de vraag om de kar te gaan trekken voelde ik heel veel zwaarte. Het was een uitdaging om dicht bij mijzelf te blijven en te luisteren naar de vraag achter de vraag. Ik bood aan een paar keer mee te denken over een plan om het initiatief duurzamer te maken, omdat het in mijn ogen belangrijk is voor de gemeenschap als zo’n initiatief blijft bestaan. En als zo’n proces eenmaal in beweging is, is het verrassend om te zien wat er allemaal gebeurt.


“There is a crack in everything. That’s how the light gets in.”  - Leonard Cohen

Click to Tweet

In het 3e gesprek, met één van de dames, kwam ter sprake dat ze het moeilijk vond om mijn hulp te accepteren. Ik gaf aan dat ze zelf jarenlang al zoveel jongeren gedragen had. Kon ze het dan toelaten om zelf gedragen te worden? Gedragen door de stroom van het leven. En bij die vraag kwamen de tranen en leek het alsof er een acupunctuurpunt geraakt was. Een punt dat cruciaal is in het laten doorstromen van de energie. Het aandacht geven aan dat punt, dat ook wel de “plek der moeite” wordt genoemd, is van belang om van donker naar meer licht te gaan. Om van een waakvlam-stand bij het grote vuur in jezelf te komen.

De natuur kent een ritme van donker naar licht. Waar de laatste maanden het licht steeds korter wordt op een dag, zijn we inmiddels in de donkerste tijd van het jaar beland. Daar hebben veel mensen moeite mee, omdat het verlangen naar licht groot is. In het donker wordt je je eens te meer bewust van jezelf – en dat kan heel confronterend zijn. In de schaduw, net buiten het bereik van het licht, liggen onder anderen onze pijn en angsten. En die zijn niet prettig om te aanschouwen. We blijven er het liefste ver vandaan. En tegelijkertijd blijven we verlangen naar het licht in de vorm van bijvoorbeeld een zinvol leven, werk waarin je je talenten optimaal kunt ontplooien en liefde van een partner, familie en vrienden.

Op 21 december is er een zonnewende en gaan we langzaamaan weer naar meer licht toe. Dit omslagpunt dient zich in de natuur elk jaar vanzelf aan, maar als mens kunnen wij zelf bewust een keuze maken voor de weg van donker naar licht. Als je in de uiterlijke wereld – in je werk en je leven - dingen wilt realiseren die je ten diepste verlangt dan is het van belang om in je innerlijke wereld je werk te doen. Om je te ontwikkelen. Om de dingen vrij te maken die je belemmeren. Dwars door de pijn en de angst en al die andere dingen die je tegenhouden heen. Door de stemmen van anderen heen. En door het oordeel dat je op jezelf legt heen. Je hebt te gaan staan voor wie jij ten diepste bent. En daar wordt het “tricky”, want de angst om te gaan staan voor je eigen kracht, en je talenten ten volste te ontplooien, is zo mogelijk nog groter dan de angst voor de dingen die je niet goed af gaan. Marianne Williamson schreef er een mooi gedicht over:

Onze diepste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.

Onze diepste angst is dat we immens krachtig zijn.

Het is ons licht, niet ons duister dat ons het meest beangstigt.

We vragen ons zelf af:
 Wie ben ik, om briljant, slim, talentvol en prachtig te zijn?
Maar waarom niet?

Je bent een kind van God.

Je dient de wereld niet met valse bescheidenheid.
Er is niets verhevens in jezelf klein maken, zodat andere mensen zich niet onzeker zullen voelen.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie van God, die in ons is, tot uitdrukking te brengen.
Dit is niet slechts weggelegd voor een enkeling van ons,
 maar voor ons allen.

Als we ons eigen licht laten schijnen,
 geven we onbewust anderen de vrijheid dit ook te doen.
Wanneer we bevrijd zijn van onze angst,
 zal onze aanwezigheid automatisch anderen bevrijden.

De persoonlijke weg van donker naar licht wordt ook wel de weg van de transformatie in jezelf genoemd. Dit is geen vanzelfsprekende weg. Er is moed en een gezonde dosis doorzettingsvermogen en relativeringsvermogen voor nodig. Angst kan een goede richtingaanwijzer zijn op deze weg. Het kan een schat verbergen van iets dat geleefd en gezien wil worden. In het donker ligt dus het licht besloten als je de moed hebt er naar te kijken. Tijdens de weg van de transformatie in jezelf zul je meerdere keren voor de “plek der moeite” komen te staan als beproeving om steeds meer verbonden te raken met jouw bron. De verbinding met je bron maakt dat je kunt gaan staan voor jouw kracht en vanuit je essentie, jouw kernwaarden en kernkwaliteiten, een authentieke bijdrage kunt leveren in de samenleving.


Fear is a reaction. Courage is a decision.”  - Winston Churchill

Click to Tweet

Het omslagpunt of acupunctuurpunt in onszelf is een moeilijk punt, omdat er pijn en angst in besloten ligt. Kijk eens waar bij jouzelf het omslagpunt ligt naar meer licht. Waar wordt het voor jou moeilijk en wil je het liefste vluchten, vechten of bevriezen? Probeer eens wat langer bij deze “plek der moeite” te blijven, het aan te kijken en te accepteren wat er is. Steek in deze donkere dagen op een rustig moment eens een kaarsje aan en verbeeld je hoe je jouw licht meer kunt laten schijnen. Maak ruimte voor het ontsteken van het grotere vuur in jezelf.

Vind je het moeilijk om in je drukke agenda bewust tijd vrij te maken om zelf hiermee aan de slag te gaan? Overweeg dan eens een coachingstraject. Het kan de stok achter de deur zijn om jouw persoonlijke ontwikkeling een boost te geven. Wil je eerst eens kennismaken en kijken wat de mogelijkheden zijn? Neem dan contact op met mij.

Badge Oog voor Talent Blogging Challenge


Deze blog maakt deel uit van de "Oog voor Talent Blogging Challenge". Van 23 november t/m 20 december 2015 bloggen Talentenwekker Marianne van den Assem en ik 3x per week over het hebben van (meer) oog voor talent.

Mieke Haverkort

Als coach en procesbegeleider faciliteer ik diepgaande leer- en ontwikkelprocessen van docenten en onderwijsteams. De focus in mijn coaching ligt bij persoonlijke kracht en persoonlijk leiderschap. Door je weer meer te laten verbinden met je eigen kern en innerlijke krachtbronnen, ga je meer zingeving, passie en plezier in je werk ervaren. En juist die kracht en positieve energie is nodig om een waardevolle bijdrage te leveren aan vernieuwing en innovatie die in dienst staat van een duurzame toekomst voor de school.

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Comment: